Senne Wyns – BK 2013


Mijn verslag van het BK 2013 – Senne Wyns.

Net als vorig jaar vond het Belgisch kampioenschap plaats in Herstal. Ik vertrok reeds vroeg naar de sporthal om tijdig op de weging te zijn. Ik zat op gewicht en kon daarom enkele uren op krachten komen voordat de wedstrijden begonnen.

Omdat een internationale wedstrijd gelijktijdig plaatsvond met het Vlaams kampioenschap van 2 weken eerder mocht ik rechtstreeks naar het BK en kwam ik in mijn eerste kamp uit tegen de nummer twee van het Waalse kampioenschap.

De match was vooral een match met veel kumikatagevecht. Elk kregen we 1 strafpunt en ik wist een yuko te scoren. Deze werd later echter weggewuifd door videoanalyse. Op een kleine 2 minuten van het einde wil ik een score maken met een variatie van uchi-mata-sukashi. De techniek werd door mijn tegenstander overgenomen en ik krijg waza-ari tegen.

Nu moet ik alle registers open zetten en meer risico’s nemen om de score op te halen. Dit lukt niet volledig, mijn tegenstander verdedigt fel en weet net genoeg te doen om niet bestraft te worden. In de laatste 10 seconden kan ik eindelijk met een goede controle naar het grondwerk gaan. De seconden tikken weg tot ik er in slaag mijn tegenstander te kantelen en hem in houdgreep te houden. Ik moet mijn partner in de houdgreep blijven houden tot ippon om te winnen of minstens tot 15 seconden om gelijk te komen, anders was de wedstrijd verloren! De 20 seconden tot aan de ippon gebruikte ik verschillende technieken om mijn tegenstander tegen de grond te houden, en zo won ik mijn eerste kamp.

Weliswaar door het oog van de naald sta ik in de halve finale tegenover Gert Maes, een heruitgave van de kamp voor het goud op het Belgisch kampioenschap van vorig jaar. De match begin ik beter dan mijn eerste. Voor beide judoka’s is de eerste minuut aftastend maar dan begin ik meer controle te hebben over de kamp. Beide krijgen we een shido als bestraffing en een kleine minuut later krijgt mijn tegenstander een tweede straf. Halfweg de kamp wist ik met een rechtstaande sode-tsuri komi goshi mijn tegenstander te gooien maar hij draaide uit de beweging tot op zijn buik. Nog twee minuten tot het einde, Gert Maes weet nog wel een aantal keren te dreigen met een linkse seoi-nage op de knieën maar ik kon deze aanvallen steeds goed ontwijken. Ik voerde het tempo op door agressiever met de eerste kumikata te komen en wist zo de match naar mij te halen. De overwinning was voor mij en ik stond in de finale!

Deze finale stond net als vorig jaar een viertal uur later op het programma. Dit was een ideaal moment om even terug op krachten te komen en wat te rusten in de opwarmingszaal, omdat ik mij al een ganse dag niet 100% ok voelde. Negen kampen voor mijn finale begin ik me opnieuw op te warmen. Ik voel me al beter dan tijdens mijn opwarming voor de eerste kamp, een hele opluchting voor mij.

De finale vecht ik dit keer tegen Mike Demiddele, een judoka die sinds een paar jaar voor Judoclub Koksijde uitkomt. Een geducht tegenstander, want als junior was hij ook meermaals geselecteerd voor internationale tornooien met de nationale juniorenploeg.
De kamp begint met een aftastende kumikata licht in mijn tegenstander zijn voordeel. Tweemaal kan hij een aanval plaatsen waar ik uitdraai. Niet gevaarlijk, maar wel een visueel voordeel. Na anderhalve minuut zet ik opnieuw een rechtstaande sode-tsuri komi goshi aan, weliswaar met een gecorrigeerde beweging om toch een score te halen. Door deze correctie wist ik een yuko te scoren. Een actie later krijg ik de kans om in ne-waza een kanteltechniek aan te zetten waardoor ik mijn tegenstander in houdgreep kan houden. De variatie van kata-gatame kan ik maar 5 seconden houden. Meteen na deze techniek kan ik opnieuw doorwerken op grond en wist ik een sode-guruma jime aan te zetten. Deze verwurging deed ik twee weken voordien nog op de European Open in Glasgow waar ik toen bijna mijn partner wist te wurgen om de kamp voor het brons. Ik maakte toen één fout waardoor mijn partner dit net kon houden en wou deze fout geen tweemaal maken! Ik trok mijn partner tijdens de verwurging terug hoger waardoor er langs beide kanten van de nek meer druk op de slagader kwam waardoor hij moest afkloppen en ik de finale won!

Een vierde Belgische seniorentitel op rij is binnen en hoewel in vergelijking tot andere titels deze niet zo vlot ging zal ik mij deze nog lang herinneren, deels ook door de aanwezige supporters die nadien meevieren.

Senne Wyns, Belgisch Kampioen 2013.