Senne Wyns – BK 2014

Door een druk internationaal programma doe ik de kampioenschappen dit jaar in een hogere gewichtsklasse mee. Namelijk de klasse tot 66 kilogram.
Indien ik dit niet zou doen zou ik zeven keer moeten aftrainen op negen weken. Dit is te uitputtend en lijkt mij niet de juiste beslissing aangezien de laatste wedstrijd als Olympische kwalificatie wedstrijd telt.
Op het provinciaal kampioenschap kom ik meteen uit tegen Sören Hapers de nummer drie van het Belgische kampioenschap -66 van 2013. De match gaat gelijk op tot ik na 3 minuten met een overname van utchi-mata een yuko scoor en de match uit vecht.
De volgende match vecht ik tegen Florian Verbruggen op papier een makkelijke kamp bleek toch anders uit te draaien. Een shido brengt mij op achterstand. Ik voer het tempo op en weet een wazari te scoren met morote-seo-nage na 2:40. Dit kon ik nog een keer herhalen één minuut nadien.

De finale sta ik tegenover Gourgen Aleksanyan. Een gelijk opgaande kamp werd bekeken in de Sporthal te Schoten, tot ik een buitenwaartse beenhaak inzette die mijn tegenstander goed wist over te nemen.

Het Vlaamse kampioenschap op 18 oktober draaide beter uit dan het provinciaal. Ik start de eerste kamp tegen Mike Demiddele mijn finalist op het BK het jaar voordien.
De kamp blijft gesloten, en word tactisch gevochten. Ik sta lange tijd achter met een shido maar op 01:30 van het einde kom ik gelijk op strafpunten. Een tactische zet en een verhoogt tempo gaf 30 seconden later een tweede shido in mijn voordeel. Ik wist de match nog te winnen met een houdgreep een variatie van kata-gatame.
De tweede kamp win ik met een overname van utchi-mata.
De halve finale bekamp ik opnieuw Sören Hapers zoals een week voordien. De match verloopt nu sneller en ik weet na 1:30 al twee strafpunten uit te delen aan mijn tegenstander. De rest van de kamp verloopt oké en ik weet een yuko te scoren, zo won ik de halve finale.
De finale is opnieuw tegen Gourgen Aleksanyan. Dit keer weet ik zijn aanvallen te ontwijken en kan ik volgen met een actie op grond. Na 2 minuten ben ik zeker dat ik de Vlaamse titel op zak heb.

Het Belgische kampioenschap begin ik tegen de nummer 3 uit het Waals kampioenschap Bouliach Moubarak met een houdgreep kan ik deze match beëindigen.
In de halve finale sta ik tegenover Collard die zijn eerste ronde won door de afwezigheid van de nummer 3 van Vlaanderen. Een onbekende judoka voor mij, dit is altijd gevaarlijk.
Zijn agressieve linkse pakking dwong mij tot een defensieve houding waardoor ik een strafpunt kreeg. Opnieuw door een actie te volgen op grond kon ik kuzure kata-gatame aanzetten en mijn partner 20seconden vasthouden.
De ippon verscheen op het scherm en ik wist dat er nog maar één opdracht overbleef: ‘De finale’.
De finale is de derde maal op rij Gourgen Aleksanyan. De sterke junior won vorig jaar zilver in de klasse tot 66 kilogram. De kamp begint meteen hevig en mijn tegenstander weet te scoren met een sode-tsuri-komi-goshi (schouderworp). Een yuko in zijn voordeel. Nadien kan ik hem kantelen met een actie op grond, de kantelbeweging was aan de rand van de mat ingezet.
Na de kantelbeweging moet ik enkel nog vastnemen voor de seconden van een houdgreep beginnen tellen, maar de scheidsrechter beslist hier anders over en stopt de kamp omdat we buiten de wedstrijdzone zaten.
Volgens de nieuwe regels die in 2014 in gebruik werden gesteld was dit niet correct en moest de actie blijven verder gaan tot er een verbreking of een stop in de kantelbeweging komt.
Een kleine minuut later volgt een ‘binnenwaartse been maai’ van Aleksanyan waardoor ik de kamp verlies met ippon.
Een zilveren medaille gaat mee naar huis richting Reet, samen met de aanwezige supportersploeg die mij luid en trots steunde die dag.